Dönme Dolap

Korkuların üstüne gitmek gerek diye bindiği dönme dolap hareket etti işte.

Kalbinin hızlanmasına engel olamıyordu.

En iyisi derin bir nefes alıp etrafa odaklanmalı

Serin bir akşamüstü , pembe güz havası…

Üşütmeyen rüzgar ağır ağır yükselen üç numaralı kabini gıcırdatmadan geçemiyordu.

Zaten elini uzatınca dokunacakmış gibi yakın bulutlara daha da yaklaşıyor, bulutlara değemese de bu manzarayı görmeye değeceğini biliyordu .

Bir şehrin silüeti belli belirsiz canlanıyordu ufukta ..

Ara ara göz kırpan şehrin lambaları birbirinden habersiz olsa da yine tam vaktinde ışığını ulaştırmış sokaklara. Gökdelenlere ne gerek , etraftaki en yüksek yapı şu an içinde oturduğu kabin değil mi nasılsa .

Zirve noktada ağır bir metal sesiyle durdu dönme dolap.

Şimdi burada sadece rüzgarın incitmeyen uğultusu var .Bir de gözün alabildiğine hür bir manzara..Çocuklar son dakikaları oynuyor şehrin diğer ucunda; bir ihtiyar uzun ve yorgun trafiğin tam ortasında ; elleri cebinde genç dalgın yürüyor yolun başında; renkli çatılar grileşiyor alacakaranlıkta ..

Ağır bir metal sesiyle irkildi !

Hangi ara aşağıya inmişti?

Peki ya yükseklik korkusu o ne demekti?

✒️lâmekan

Reklamlar

Yazar: Yakamoz

Ufkun ötesinde buldukların ..

“Dönme Dolap” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s